[voorgerecht 1]                                                              [voorgerecht 2-1]
 
--Vertrouwen, net als kunst, komt nooit van het weten van alle antwoorden; het komt door open te staan voor alle vragen. --

Uit eten gaan, gewoon om de hoek of ergens anders op de wereld, is echt één van de geneugten in het leven.
Voedsel heeft een geweldige kracht in ons leven. Het geeft ons fysieke voeding en geeft ons de gelegenheid om te socialiseren met familie en vrienden.

De samenwerking tussen gasten en plaatsen waar je kunt eten heeft een traditie die al meer dan honderden jaren terug gaat, tot de 18e eeuw toen Mathurin Roze de Chantoiseau het eerste restaurant opende in Parijs, die claimde alleen die gerechten te serveren "die voedsel bevatte zorgde dat de gezondheid behouden of hersteld werd". Hoe weinig was er toen bekend van de behoeften van de 300+ miljoen mensen in de Westerse wereld die potentieel aangepaste diëten nodig hadden.

En het volgen van een dieet verhoogd de complexiteit bij het uit eten gaan, zeker in een restaurant of een feestgelegenheid waar het voedsel door catering verzorgd wordt.
Weten welk voedsel veilig is en weten wat je kunt eten is van het hoogste belang.

Om het hele proces goed te laten verlopen zijn er een aantal zaken die geregeld moeten worden:
1. weten hoe de ander denkt
2. samenwerking

1. Leercurve bij speciale diëten.
Er zijn stages bij het begrip voor speciale diëten, zowel vanuit het perspectief van het individu als vanuit de inzichten van een professioneel restaurant. Deze twee  af te leggen wegen voor deze kennisvergroting zijn in vele manieren gelijkwaardig, waarbij het meest belangrijke aspect bewustzijn is!

De eerste stap voor de voedselallergische persoon, bij dit bewustzijn, is precies te weten waar je allergisch voor bent om het speciale dieet te kunnen volgen. Hierbij kun je jezelf allerlei vragen stellen om deze nieuwe levensstijl aan te leren.

Aan de andere kant van de tafel, moeten restaurant professionals door hetzelfde proces gaan. "welk type speciaal dieet kunnen gasten nodig hebben?" "Wat moeten we leren om hun vereisten te kunnen begrijpen?" "Welke bronnen zijn er beschikbaar om ons te helpen?"

De volgende stap in de leercurve is informatie.
De voedselallergische persoon moet als basis leren wat er wel of niet gegeten kan worden. Als dit begrepen is, is het belangrijk dat er gekeken wordt of het voedsel, dat problemen geeft, verborgen kan zijn bij het bereiden en wat je moet doen om dit onverwachte aspect te kunnen aanpakken.

De restauranthouder volgt een identieke gedachteproces. "Wat kan deze gast eten en wat is niet toelaatbaar?" Waar liggen bij de bereiding van het voedsel, zoals wij dat doen met onze middelen en apparatuur, onze zorgen en hoe kunnen we dat oplossen zodat we deze gast een veilige maaltijd kunnen serveren?"

De parallellen zijn onontkoombaar.
Zodra dit begrip heeft plaats gevonden kan de derde stap genomen worden.

De derde stap is kennis. Je moet toepassen wat je geleerd hebt tijdens het eten bij restaurants of bij cateringactiviteiten evenals thuis. Er is nog meer voor de voedselallergische gast. Er moet geleerd worden om de speciale vereisten te communiceren. Er moet een effectieve strategie aangeleerd worden om maaltijden te bestellen.

Het restaurant heeft andere zorgen die aangepakt moet worden. Trainen en opleiden van het personeel, en hoe accuraat de informatie overgebracht wordt tussen al het personeel dat betrokken is bij het proces.
Wanneer ze echt goed zijn georganiseerd in deze trainingen, zal een bedrijf hun personeel leren hoe zij de gasten kunnen begeleiden bij hun keuze in het menu.
 

De laatste stap in het leerproces is versterking.
De voedselallergische gast moet weten waar en wat hij kan eten, evenals welke aanpassingen gemaakt kunnen worden om op een eenvoudige manier de dieetwensen te kunnen invullen. Wanneer dit is bereikt, dan kun je daadwerkelijk genieten van het eten terwijl je wel waakzaam blijft op het voedsel wat je eet.

Voor het restaurant, ligt de aandacht op vereenvoudiging van de menukeuzes voor de aanpassing aan speciale dieetwensen. Hierdoor kan het restaurant zich concentreren op het leveren van veilige en heerlijke maaltijden voor de gasten, terwijl ze toch een hoog service niveau handhaven.

Preventie van allergische reacties:
Zoals al eerder verteld is de enige manier waarop je voedselallergische reacties kunt voorkomen is vermijding.
Om de allergische consument hierin te ondersteunen is er vanuit de overheid (internationaal (EU) zowel als nationaal) regelgeving op gesteld.
Deze etiketteringregelgeving geeft aan dat er een aantal benoemde producten altijd op het etiket vermeld moet worden omdat deze verantwoordelijk zijn voor het grootste deel van de voedselallergische reacties. Deze regelgeving is van toepassing op de industrieel bereide en verpakte levensmiddelen.

De bereiding en verkoop van etenswaren in restaurants of via cateringbedrijven, maar ook ambachtelijk bereide en verkochte artikelen vallen niet direct onder deze regelgeving. Hiermee wordt het voor de voedselallergische klant of gast moeilijker om deze informatie naar boven te halen. Zij zullen dit moeten opvragen.

[voorgerecht 1]                                                               [voorgerecht 2-1]